De Psalterio Beatæ Mariæ Virginis

Książka traktuje o Psałterzu Błogosławionej Maryi Panny, to jest Różańcu. Sam św. Pius V nazywa tak modlitwę różańcową, gdyż jak napisał Najświętsza Panna jest wielbiona poprzez Pozdrowienie Anielskie powtórzone wedle liczby [psalmów] Psałterza Dawidowego sto pięćdziesiąt razy.

De Psalterio Beatæ Mariæ Virginis zawiera trzy ważne dokumenty Magisterium Kościoła o Różańcu: Consueverunt Romani Pontifices św. Piusa V, Cum sicut accepimus papieża Pawła V oraz List Nuncjusza Apostolskiego bp. Claudio Rangoni. Czytelnik znajdzie tu zarówno pełny tekst łaciński wspomnianych dokumentów, jak i przekład w języku polskim. Wszystko w układzie dwukolumnowym. Brewe różańcowe św. Piusa V jest to niewątpliwie magna charta Różańca świętego. Po ponad 450 latach ukazało się wreszcie jego pełne i poprawne tłumaczenie w języku polskim.

W swym Brewe, papież nadaje modlitwie różańcowej szczególne odpusty i ukazuje pewną pomoc i ratunek w niebezpieczeństwach cielesnych i duchowych. Co najważniejsze św. Pius V potwierdził też odpusty i przywileje dotąd nadane Różańcowi w słowach: na mocy tej samej władzy nieprzerwanym ich ciągiem potwierdzamy i uznajemy oraz dodajemy im wartość nieprzerwanej i nienaruszalnej trwałości. O samym zaś Różańcu oraz zapisach swojego Brewe postanowił, że od tej pory czczym i daremnym jest usiłowanie wprowadzenia do nich zmian.

Lektura dokumentów Magisterium Kościoła jest koniecznym remedium w obecnych czasach pomieszania powszechnego, a sama modlitwa różańcowa pewnym ratunkiem, gdyż jak napisał św. Pius V wierni zaczęli rozpaleni tymi rozważaniami i rozpłomienieni tymi modlitwami nagle stawać się innymi ludźmi, ciemności herezji – oddalać się, a światło wiary katolickiej – stawać się widocznym.